دیافراگم یک جزء اصلی در داخل سیلندر توربین بخار است. با نصب شیارهای روی دیواره سیلندر، سیلندر را به بخش های مختلف فشار بخار تقسیم می کند.
به طور معمول، از نیمه های بالایی و پایینی تشکیل شده است که محور چرخشی را که از مرکز آن می گذرد، در بر می گیرد.
این جزء جریان بخار را هدایت می کند، توزیع فشار بخار را تنظیم می کند، از پره های ثابت پشتیبانی می کند و از نشت بین مرحله ای جلوگیری می کند که مستقیماً بر راندمان چرخه ترمودینامیکی و پایداری عملیاتی توربین تأثیر می گذارد.
دیافراگم های توربین بخار معمولاً از فولاد آلیاژی{0} با استحکام بالا ریخته گری یا جوش داده می شوند. ساختار اصلی آنها از یک نیمه دیافراگم بالا و پایین تشکیل شده است. یک سوراخ شفت در مرکز دیافراگم قرار دارد که شفت روتور از آن عبور میکند و تناسب فاصله دینامیکی را حفظ میکند. در ترکیب با دستگاه های آب بندی، نشت بخار را کاهش می دهد.
برخی از مدلها دارای دندانههای مهر و موم{0}}لابیرنتی در حلقه داخلی هستند.
این دندانها از طریق شکافهای حلقوی چند مرحلهای، مقاومت جریان ایجاد میکنند و اتلاف انرژی سیال کار را کاهش میدهند.